Une volte si seguive un grum las regulas da glesie e une di chestes (che no sai cetancj che sa impensin) a dîs che prima di lâ a fâ la Comunion bisugne stâ dizuns almancul dôs ores.
E cussì agnorums indaûr Anita jessint di Messe si è svicinade a Tita da Vigjiut par fâi la osservazion che: “no si va a fâ la Comunion se prima di Messe a si è passâts di Peta” e Tita che al ere un om cu la batude simpri pronte ai rispuindè a colp: “miôr il Signôr fra dôs sgnapas che fra doi ladrons!”. E cussì al à paiât la femine.
Cuant che al veve da fâ sù la cjase Tita Pul al lassave di paiâ pardut. Cuant che finalmenti ai son vignûts a fâi il tet, il paron di chescj operaris al à domandât di paiâ la musse e Tite:”vergognocji no mi à domandât di paiâ nencje chel das fondas, no vorai di tacâ da te che tu seis l’ultim!”
Saruta il digiuno a l’era da niegha not
Saruta bisugnava iesi digiuns da miegia not